God dag morbhansk nasjon!

[Einar]

Witam wszystkich!
Jestem Einar Bjørn Olavsen, przybywam z Nordii w celach turystycznych. Morvan od dawna wzbudzał moje zainteresowanie (i chęć odwiedzin), mimo że kultury celtyckiej nie miałem nigdy przyjemności bliżej poznać W końcu się zdecydowałem i jestem

[Michał O'Rhada]

Witamy serdecznie! Mamy nadzieję, że morwańska kultura się Waszej Królewskiej Mości spodoba :-)

Drobna uwaga językowa - "Morvan" jest specyficzną formą gaelickiej nazwy Morbhan, charakterystyczną jedynie dla języka polskiego. W innych językach (angielski itp.) konsekwentnie stosuje się wersję z "bh" ;-)

[Einar]

A jak to się wymawia te "bh" tak jak się czyta? Bo znając polskie możliwości wątpię by Morvan czytało się jak Morbhan, a zawsze mnie zastanawiała wymowa tej nazwy

[Michał O'Rhada]

Cóż, w języku polskim Morvan wymawia się [morwan] ;-) Jeżeli chodzi o wymowę nazwy gaelickiej, to gdyby korzystać z zasad realnego języka irlandzkiego-gaelickiego, należałoby to czytać jako [morłan]. Jeżeli chodzi o język morwański - wszystko zależy od rejonu, ze względu na cztery dominujące dialekty. W dialekcie mór ("wielkim"), który jest dominujący na północy kraju (i zwyczaj używany jako oficjalny), wymowa to [morban], identycznie w dialekcie beag ("małym") z południowego wschodu, w dialekcie híleant ("górskim") wymowa jest zbliżona do irlandzkiej ([morbłan]), a w dialekcie farraigh ("morskim"), używanym w Cósta Óir, mamy charakterystyczną pełną wymowę litery h - [morbhan].

Poza nazwą państwa, regionalizmy można też łatwo zauważyć na podstawie powszechnie używnego słowa "witaj" - "failte". W dialekcie mór - [fajte], w dialekcie beag [fojte], w dialekcie hileant [folcze], a w dialekcie farraigh - [fojthe]. W tym ostatnim h występuje też w regionalnej formie zapisu (failthe).

Mm nadzieję, że rozjaśniłem pewne podstawy wymowy. Jeżeli są jeszcze jakieś pytania - służę swoją wiedzą :-)

[Einar]

Jeżeli chodzi o język morwański - wszystko zależy od rejonu, ze względu na cztery dominujące dialekty. W dialekcie mór ("wielkim"), który jest dominujący na północy kraju (i zwyczaj używany jako oficjalny), wymowa to [morban],

Czyli nawet dobrze trafiłem z tą wymową

Mam pytanie odnośnie samego języka.
Na stronie jest napisane, że morvański to uproszczony język z gr. gaelickich. Na jakiej zasadzie to działa? Czy uproszczenie polega na tym co ja mam zamiar zrobić z nordyjskim (uproszczone zasady gramatyczne norweskiego i zmienione brzmienie części wyrazów), czy może jest uproszczony w jakiś inny sposób?

[Michał O'Rhada]

Mam pytanie odnośnie samego języka. Na stronie jest napisane, że morvański to uproszczony język z gr. gaelickich. Na jakiej zasadzie to działa? Czy uproszczenie polega na tym co ja mam zamiar zrobić z nordyjskim (uproszczone zasady gramatyczne norweskiego i zmienione brzmienie części wyrazów), czy może jest uproszczony w jakiś inny sposób?

Cóż - informacja o "uproszczonym języku" jest uproszczona ;-) Chodzi generalnie o to, że język morwański posiada własną, całkowicie autorską gramatykę, która jest łatwiejsza do opanowania niż ta gaelicka. To właśnie miałem na myśli, pisząc tą informację. O ile sam "słownik" jest gaelicki, (z pewnymi zmianami), o tyle gramatyka nie ma nic wspólnego z językiem irlandzkim i dla Irlandczyka ten język, choć złożony ze znanych bądź znajomych słów, byłby bełkotem ;-). Co do wymowy - nie mamy nawet ustalonych zasad, bo język jest w trakcie rozwoju - tak samo gramatyka jest opisana tylko na podstawowym poziomie.

A jeżeli chodzi o wasz język, nordyjski - pozwolę sobie polecić Waszej Królewskiej Mości informacje dotyczące języków brugijskich, z których Svaraltursk oparty jest na właśnie norweskim - duńskim, a brugijski - na germańskich w ogóle. Z tego co mi wiadomo, są to języki nawet bardziej dopracowane niż morwański. Informacje na ten temat można znaleźć na Micropedii (http://micropedia.wikia.com/wiki/Svaraltursk, http://micropedia.wikia.com/wiki/J%C4%99zyk_brugijski) oraz, jak sądzę, na stronach Zjednoczonego Królestwa Brugii (http://www.brugia.org). Być może te informacje będą pomocne przy tworzeniu języka nordyjskiego.

[Einar]

Dziękuję za linki, kiedyś się już z nimi zapoznałem i muszę przyznać, że te języki są dość ciekawe. Aczkolwiek ja planuje coś w stylu waszego języka, czyli:
Wiele słów brzmiących identycznie jak norweskie, szwedzkie lub w jakiś sposób zniekształcone by brzmiały inaczej, ale gramatyka będzie uproszczoną gramatyką norweską z dodatkiem paru moich pomysłów
Bo szczerze mówiąc, mimo że dopiero uczę się norweskiego, to jest parę rzeczy, których nie chciałbym uczyć się jeszcze raz w innym języku  

[Michał O'Rhada]

Rozumiem, życzę powodzenia :-)

Jeszcze dodam (co sam właśnie zaobserwowałem), że mimo zmiany gramatyki, język morwański ma typowy dla języków gaelickich szyk morfemów i wyrazów - typu VSO, czyli Orzeczenie - Podmiot - Dopełnienie (tj. Zjadłem Ja Jabłko, w odróżnieniu np. od polskiego SVO - Ja zjadłem jabłko). Co ciekawe, nie sposób odkryć, czy jest to układ zachowany z orginalnego języka gaelickiego, czy też zaczerpnięty (jak reszta gramatyki) z języka acjańskiego (co jest możliwe, gdyż języki prasemickie, z których prawdopodobnie wywodził się acjański, również miały układ VSO, ma go do tej pory m.in. arabski).

[Einar]

A czy jest gdzieś możliwość bliższego poznania waszego języka? Jakiś kurs, zasady pisowni? Bo z chęcią bym zapoznał się z morvańskim bliżej

[Michał O'Rhada]

Odsyłam do do Instytutu Historii Morvan - http://www.ihm.morbhan.org. Materiałów nie ma dużo - bo jest tylko krótki, podstawowy (i nie do końca dopracowany ;-) ) kurs z zasadami gramatyki i skromny słowniczek. Jak można na forum zauważyć, zacząłem dyskusję naukową, aby nieco dopracować i rozbudować te zasoby, do czego m.in. zainspirowała mnie rozmowa z Waszą Królewską Mością :-) Mam już pewien plan na rozwinięcie kierunku filologii morwańskiej, ale na to potrzeba czasu, a aktualnie sesja mi go zbyt wiele nie pozostawia ;-)

P.S. Polecam http://morbhan.org/forum/index.php?topic=15.0. Tak na przyszłość ;-)

[Einar]

Dziękuję
Widzę, że ta dyskusja nie tylko mnie motywuje do działania w kwestii kultury narodowej

[Melanie O'Rhada]

Bo szczerze mówiąc, mimo że dopiero uczę się norweskiego, to jest parę rzeczy, których nie chciałbym uczyć się jeszcze raz w innym języku  

O czym Pan mówi, jeśli mogę prosić o rozwinięcie?

 Dla mnie podstawowym problemem języków mikronacyjnych jest to, że ich nauka może być praco i czasochłonna, a nie przynieść zadowalających rezultatów, bo akurat tego łatwo się nie przeniesie na "real". Oczywiscie, zapeleńcy mogą się zacząć uczyć irlandzkiego czy norweskiego pod wpływem takich v-języków. Ja osobiście mam problem ze znalezieniem motywacji do morwańskiego ze względu na powyższą nieprzydatność codzienną. Chętnie bym podstawy irlandzkiego poznała, ale robienie tego na własną rękę to karkołomne zadanie, a zrobiłam kiedyś ogromne podejście. Dla mnie bez gramatyki nie ma szans na naukę jakiegokolwiek języka, po poznaniu podstawowego słownictwa najchętniej poznałabym od razu całą gramatykę i w oparciu o nią rozwijała dalej słownictwo. Zrobiłam podejście do Connachtu, ze względu na jego niezłe opracowanie w sieci (brak było wtedy w Polsce typowych książek do nauki), co było efektem rzekomej "standardowości" i mniejszej zawiłości niż inne dialekty. Niestety, ale gramatycznie okazało się to nie do przebrnięcia bez nauczyciela, zwłaszcza że materiały miałam po angielsku, który wtedy dopiero zaczynałam się uczyć. A nawet teraz, kiedy już swobodniej korzystam z takich materiałów, mam lekki problem ze słownictwem lingwistycznym, które dotyczy pojęć niewystępujących w naszym języku, a ze względu na niepopularność języka po prostu nieprzetłumaczalne. A nie ma, niestety po raz kolejny, lektoratów z gaelickiego   Z norweskim jest jednak lepiej bo i nieźle jest opracowany w polskojęzycznym wydawnictwie i lektoraty są

[Einar]

Chodzi mi np. o te wszystkie zaimki (bo ten dział podręcznika akurat już przerobiłem , np. to, że część z nich się powtarza, np.
- det jako 'ono', den jako 'on, ona', ale również det (je, jego, jemu, nim) i den (jego, jemu, nim, jej itd.) czy też den (tamten, tamta, ten, ta) i det (tamto, to). Co prawda to tylko kwestia zapamiętania, ale jednak na początku się to wszystko miesza
- trochę mylące jest też kilka słówek pytających a znaczących ot samo, jak: hvem sin, hvems, hvis - co prawa dwa ostatnie są opatrzone poradą 'rzadko używane', ale jednak trzeba zapamiętać czym się różni użycie jednego od drugiego
- no i cały czas nie mogę pojąć zaimków nieokreślonych man i en, od czego zależy ich użycie w takiej a nie innej formie
Co prawda podręcznik 'Troll 1' tłumaczy to wszystko dość dobrze, ale to jest sama gramatyka, a słownik internetowy nie ma wszystkich potrzebnych mi wyrazów. Muszę kupić zwykły, książkowy, może coś pomoże, chociaż przy zaimku nieokreślonym mam problemy nawet jak rozumiem zdanie

A co do języków mikronacyjnych - dlatego zależy mi na ich uproszczeniu, by nauka kilku podstawowych zdań nie stanowiła problemu

[Michał O'Rhada]

A co do języków mikronacyjnych - dlatego zależy mi na ich uproszczeniu, by nauka kilku podstawowych zdań nie stanowiła problemu

Cóż, podstawowych zdań można się nauczyć na pamięć, nie znając zasad języka - na zasadzie takiej, jak wielu polakó zna kilka paremii łacińskich, nie znając łaciny. Natomiast nie powinniśmy przesadzać z upraszczaniem języka, aby nie stracił on wiarygodności.

[Einar]

Oczywiście, ale idealnym rozwiązaniem jest język prosty w budowie i 'obsłudze' a jednocześnie, jak Pan to określił, wiarygodny.