Relaksujący urlop w Bieszczadach

Tatry
Trudno mówić o Bieszczadach inaczej, aniżeli o miejscu niezwykłym, tajemniczym i zupełnie ujmującym swoim ekspresyjnym pięknem. Kraina ta jest rewelacyjną propozycją dla ludzi poszukujących oddechu od codziennego hałasu i miejsca na niezapomniane wczasy 2014.

Bieszczady
Autor: Yadis-Art
Źródło: www.flickr.com
Gdy pomyślimy o Bieszczadach, oczom naszej wyobraźni pokazują się gładkie grzbiety górskie, porośnięte kołyszącymi się łąkami. Połoniny to charakterystyczny i rzadko spotykany w skali kraju element bieszczadzkiego pejzażu. Są one zlokalizowane powyżej linii lasów, dzięki czemu każdy wędrowiec może do woli rozkoszować się tutejszymi rewelacyjnymi widokami.

Do najbardziej znanych bieszczadzkich połonin należą Połonina Wetlińska z cudownym schroniskiem Chatką Puchatka a także sąsiadująca z nią Połonina Caryńska. Z ich szczytów, jak również z Tarnicy – najwyższego wzniesienia w Bieszczadach (tysiąc trzysta czterdzieści sześć metrów nad poziomem morza), w bezchmurne dni dojrzeć można oddalone o ponad 200 km miniaturowe łańcuchy Tatr.

Bieszczady cechują się nie tylko wspaniałymi panoramami, ale także jedyną w swoim rodzaju dziką przyrodą. W karpackiej puszczy zamieszkują niedźwiedzie brunatne, sfory wilków, wspaniałe jelenie karpackie i trzymające się na boku cudowne żubry i rysie. Do najbardziej ciekawych ptaków należą: jarząbek – krewniak kuropatwy, dostojny orzeł przedni oraz puszczyk uralski, uznawany za relikt epoki lodowcowej. Uważa się, że na terenie Europy żyje jedynie 600-800 par tych niesamowicie ślicznych osobników. Wśród zwierząt oswojonych warto zwrócić uwagę na górskie konie huculskie. W przeszłości te nieduże, aczkolwiek niezwykle odporne i mocne zwierzęta były niesłychanie pomocne podczas transportu i pracy w nieprzyjaznych górskich warunkach. Rasa huculska po długim okresie zapomnienia aktualnie znów staje się znana, a w bieszczadzkich stadninach pojawia się coraz więcej tych ślicznych koników (więcej – strona).Obszar, który charakteryzuje się największymi walorami przyrodniczo – krajobrazowymi w 1973 r. objęty został ochroną pod postacią Bieszczadzkiego Parku Narodowego.

Do najcenniejszych skarbów kultury materialnej Bieszczad, należą zabytkowe cerkwie. Istnieje tutaj Szlak Architektury Drewnianej, prowadzący do kilkunastu prawosławnych świątyń. Tutejsze cerkwie to prawdziwe perełki architektoniczne, będące świadectwem dziejów kulturowych. W zachodniej części Bieszczad, która zamieszkana była przez Łemczyków, cerkwie są trójdzielne i charakteryzują się smukłymi kopułami. Przykładami stylu łemkowskiego są świątynie w Rzepedzi, Turzańsku i Radoszycach. Charakterystyczną cechą cerkwi bojkowskiej są przysadziste kopuły, a dzieło budownictwa tego typu podziwiać możemy w Smolniku. Huculskie i ukraińskie wpływy przejawiają się w krzyżowym planie świątyń, wzniesionych w Hoszowie i Bystrem. Szczególną uwagę należy zwrócić również na cerkwie w Żłobku, Równi, Michniowcu i Czarnej, w których zachował się oryginalny ikonostas.

Wśród najbardziej interesujących bieszczadzkich miejscowości wyróżnić powinno się Lesko, nazywane bramą Bieszczad. W mieście o wyjątkowo bogatej, wielokulturowej przeszłości mieści się bardzo dużo interesujących obiektów: zamek magnackiego rodu Kmitów z XVI w., elektryczny ratusz, gotycki kościół Nawiedzenia NMP z XVII w., synagoga z XVIII w. i jeden z najstarszych kirkutów w Polsce. Trzeba też zwiedzić miejscowości uzdrowiskowe. Należy do nich Komańcza – otoczona górami i wyróżniająca się leczniczym mikroklimatem i występowaniem źródeł wód mineralnych (dodatkowe informacje na temat Bieszczad). Ciekawostką jest fakt, że w tutejszym klasztorze na zesłaniu przebywał prymas kardynał Wyszyński. W Komańczy mieści się również cerkiew oraz parę starych łemkowskich zagród. Innym znanym bieszczadzkim uzdrowiskiem jest Polańczyk znajdujący się nad Jeziorem Solińskim. Charakteryzuje go malownicze położenie, dobrze przygotowana baza sportowo – rekreacyjna, a także sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości. Jezioro Solińskie nazywane również Bieszczadzkim Morzem, powstało na skutek budowy zapory na rzecze San. Zalew urzeka wczasowiczów wyjątkowo malowniczym położeniem, urozmaiconą linią brzegową oraz krystalicznością wód i otaczającej je przyrody.